การใช้งานอุปกรณ์ไฟฟ้าในที่สูงก่อให้เกิดความท้าทายทางกายภาพที่สำคัญสองประการ ได้แก่ ความหนาแน่นของอากาศที่ลดลงทำให้ประสิทธิภาพการระบายความร้อนลดลง และความดันอากาศที่ต่ำลงอย่างมากทำให้ความสามารถในการเป็นฉนวน (ไดอิเล็กทริก) ของอากาศลดลงอย่างมาก เราจึงได้ปรับแต่งกระบวนการผลิตที่สำคัญสองประการเพื่อแก้ไขปัญหานี้:

1) การปรับปรุงระยะห่างของฉนวน:ระยะห่างทางไฟฟ้ามาตรฐานได้รับการออกแบบมาสำหรับระดับน้ำทะเล ที่ระดับความสูง 4000 เมตร อากาศจะเกิดการลัดวงจรได้ง่ายกว่ามาก เราจึงตั้งใจเพิ่มระยะห่างทางกายภาพและระยะห่างของอากาศระหว่างเฟสแรงดันสูง และระหว่างขดลวดกับแกนที่ต่อลงดิน เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีการเกิดประกายไฟในอากาศที่เบาบางบนภูเขา

2) การออกแบบลดกำลังความร้อนขั้นสูง:อากาศที่เบาบางไม่สามารถระบายความร้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่ากับอากาศที่หนาแน่น หากหม้อแปลงไฟฟ้ามาตรฐานทำงานในที่สูง หม้อแปลงจะร้อนเกินไป เราจึงใช้แผ่นทองแดงที่มีหน้าตัดขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อลดการเกิดความร้อนในตอนเริ่มต้น และเพิ่มพื้นที่ผิวของช่องระบายความร้อนที่หล่อด้วยเรซินเพื่อชดเชยการพาความร้อนที่ไม่ดี ทำให้มั่นใจได้ว่าหม้อแปลงจะทำงานได้อย่างเย็นและส่งกำลังไฟฟ้าได้เต็มพิกัด